Κυριακή, 26 Μαΐου 2019

ΚΑΡΑΒΙΑ ΤΕΧΝΗΣ...ΔΕΝΟΥΝ ΣΤΟ “ΙΣΟΓΕΙΟ”

(εφημερίδα "Φιλελεύθερος" Τρίτη 21 Μαΐου 2019/Arts Life)

Έκθεση  ΚΑΡΑΒΙΑ ΤΕΧΝΗΣ...ΔΕΝΟΥΝ ΣΤΟ “ΙΣΟΓΕΙΟ”

Σε έναν κόσμο μυσταγωγίας μεταφέρει το κοινό ο Δημήτρης Μανίνης μέσα από τα έργα του στην Κηφισιά

                               ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΟΥ ΜΥΛΩΝΑ

Σε μια διαδρομή που μετρά, σχεδόν, μισό αιώνα δημιουργίας,

το έργο του Δημήτρη Μανίνη είναι σπαρμένο στην τέχνη, στην ιστορική έρευνα και την

αρχαιογνωσία ώς τις παρυφές της νευροανατομίας.

 Καλλιτέχνης σεμνός, «αποσυνάγωγος» όπως ο ίδιος παίζοντας χαρακτηρίζει τον εαυτό του, ο Μανίνης σίγουρα δεν υπήρξε άνθρωπος της εποχής μας, στον βαθμό που το μέτρο της κρίνεται στις απαιτήσεις της άκρας εξειδίκευσης. 

Αυτός ο βαθιά ουμανιστής καλλιτέχνης άντλησε τη γνώση, όχι απλώς για τη χαρά της έρευνας, αλλά με την ευγενή φιλοδοξία να τη μεταγράψει στην τέχνη, σαν απόσταγμα ζωής.

Και τη διύλισε στη ζωγραφική, έχοντας πάντα στο κέντρο της τον άνθρωπο. 

Σαν αναχωρητής, έστησε μαζί με τη γυναίκα του, την κεραμίστρια Ευαγγελία Μαρίνου, μια προσωπική

«Αρκαδία», το εργαστήρι τέχνης Eroterra στο Ανατολικό Πήλιο, στην Τσαγκαράδα, όπου λειτουργεί ώς σήμερα. Μέρος από έναν κόσμο μυσταγωγικό, μας μεταφέρει ο Μανίνης στον χώρο τέχνης «Ισόγειο» (Αγ. Δημητρίου 14, Κηφισιά) έως το τέλος Μαΐου.

                                                          ΦΙΓΟΎΡΕΣ ΚΑΙ ΚΑΡΆΒΙΑ

«Λόγος Εσώτερος» τιτλοφορείται η έκθεση, καλύπτοντας ένα αντιπροσωπευτικό κομμάτι του έργου του Μανίνη, με φιγούρες και καράβια. Ζωγραφικά και γλυπτά έργα συνθέτουν μια πρόταση προσωπική, δοσμένη με εξπρεσιονιστικά χαρακτηριστικά.

 «Με αφορούν οι άνθρωποι, δεν μ' ενδιαφέρει ένα σύμπαν χωρίς ανθρώπους», εξηγεί ο ίδιος.

«Είναι υπαρκτοί χαρακτήρες. Βλέπω τον πυρήνα τους, την ιστορία και τα πάθη τους. 

Οι άνθρωποι ασυνειδήτως αναζητούν τον μύθο, πολύ περισσότερο σήμερα που οι κοινωνίες απογυμνώνονται από συναισθηματικού τύπου λειτουργικά εφόδια.

 Η εικαστική μου γλώσσα ελπίζω ότι είναι αυθύπαρκτη, ξεπερνώντας τις αρχικές επιρροές στερεότυπα, επειδή εδώ και πολλά χρόνια έχω λάβει επαφή με τον πυρήνα μου»,

 ομολογεί ο δημιουργός, που επιχειρεί μια ζωγραφική απογυμνωμένη από τα συνήθη ή τα φτιασίδια που κολακεύουν τον θεατή.
 Γι’ αυτό και οι μορφές του είναι, συνήθως, γεμάτες πόνο, ιδωμένες κάτω από την υπαρξιακή τους αγωνία, ακόμη και όταν παρατίθενται ως ζευγάρια.

Παρασκευή, 17 Μαΐου 2019

΄΄Σκοπός η αφύπνισή μας΄΄

Συνέντευξη του Δ. Μανίνη στην δημοσιογράφο Αλίκη Κοτζιά για την εφημερίδα ΄΄Ελεύθερος Τύπος΄΄ (17/05/2019)

Mε «Λόγον Εσώτερον» ο εικαστικός
∆ημήτρης Μανίνης κάνει δυναμική επανεμφάνιση στα καλλιτεχνικά δρώμενα και παρουσιάζει ένα αντιπροσωπευτικό μέρος του έργου του σε μια σημαντική αναδρομική έκθεση.

Ο γνωστός και ως «δάσκαλος» στους εικαστικούς κύκλους, λόγω της μακροχρόνιας σχέσης του με τη διδασκαλία και την αναζήτηση νέων ταλέντων, εκθέτει έργα ζωγραφικής και γλυπτικής, ύστερα από πολύ καιρό σιωπής και εσωτερικής αναζήτησης.

Με αφορμή τη νέα έκθεση ζωγραφικής
και γλυπτικής, ο ζωγράφος, γλύπτης και
συγγραφέας ∆ημήτρης Μανίνης, ο οποίος
προτιμά να απομονώνεται για μεγάλα δια
στήματα στο Πήλιο, δηλώνει στον Ελεύθερο
Τύπο ότι «σκοπός της έκθεσης ζωγραφικής
και γλυπτικής είναι η αφύπνισή μας.
Ο καλλιτέχνης ερευνά και εξελίσσεται ασταμάτητα, απόδειξη αποτελεί το πολύπλοκο και ευρύ έργο του.

Κάθε φορά στο πλαίσιο της έρευνάς του αναγεννάται και επανεφευρίσκει τον εαυτό του» και μας παροτρύνει να πράξουμε το ίδιο.

Σε παλαιότερη συνέντευξη, ο ίδιος είχε αναλύσει το λόγο της καλλιτεχνικής του ύπαρξης: «Ζωγραφίζω κυρίως την ανθρώπινη περιπέτεια, γι’ αυτό και ανεξαρτήτως ζωγραφικής περιόδου τα έργα μου διαθέτουν έντονα εξπρεσιονιστικά στοιχεία. 

Ακόμα κι όταν ζωγραφίζω τοπία, επιλέγω εκείνα στα οποία έχει εγγραφεί ο ανθρώπινος ιδρώτας
και έχει διαμορφώσει το τοπίο. 

Η φύση συνιστά τον θρίαμβο του τυχαίου, αντιθέτως προς τον άνθρωπο που προσπαθεί να προβλέψει και να οργανώσει συνθήκες που διασφαλίζουν κατά το δυνατόν την παρούσα και μελλοντική του επιβίωση». Ο δάσκαλος, καθώς διδάσκει, διδάσκεται από τους σπουδαστές

Ο ∆ημήτρης Μανίνης έχει σημαντική παρουσία στην τέχνη και απολαμβάνει μεγάλης αναγνώρισης στο εξωτερικό. Είναι όμως καλλιτέχνης και δάσκαλος ταυτόχρονα. 

Οπως λέει, «ο δάσκαλος, καθώς διδάσκει, διδάσκεται από τους σπουδαστές του».
Από το 2001 που ξεκίνησε να διδάσκει στο Κολλέγιο Αθηνών, δεν έχει σταματήσει να έχει επαφή με ομάδες σπουδαστών, απολαμβάνοντας με ευχαρίστηση κάθε φορά την ανακάλυψη νέων ταλέντων. 

Το μάθημά του «Εικαστικά Παίγνια» έχουν παρακολουθήσει όλα τα προηγούμενα χρόνια εκατοντάδες μαθητές. Τα έργα του ∆. Μανίνη έχουν λάβει διθυραμβικές κριτικές στη Ιταλία, όπου
ο καλλιτέχνης έχει κάνει εκθέσεις. Αν και ο ίδιος δηλώνει εκτός μηχανισμών, έχει κάνει
έκθεση στο Τορίνο, καθώς και στην Μπιενάλε της Βενετίας, χωρίς μάλιστα να το προσπαθήσει πολύ ο ίδιος, αφού τον προσκάλεσε το διεθνές ίδρυμα εικαστικών Antonio dal Ponte για να εκθέσει τα έργα του.
Ο γνωστός τεχνοκριτικός-σημειολόγος Χάρης Καμπουρίδης, μέλος της Academia Europaea, παρουσίασε τη βραδιά των εγκαι-νίων το έργο του ∆ημήτρη Μανίνη στην έκθεση που ξεκίνησε την Πέμπτη στο «ΧώροΤέχνης ΙΣΟΓΕΙΟ», στην Κηφισιά.
Ο κ. Καμπουρίδης τονίζει στην κριτική του για τον ζωγράφο-γλύπτη ∆ημήτρη Μανίνη:
«Ακρως εξατομικευμένη, ισχυρή και γοητευτική στην αφήγησή της η ζωγραφική του ∆ημήτρη Μανίνη. 
Ηταν μια από τις πρώτες μου κριτικές που δημοσίευσα πριν από 45 χρόνια, καθώς με συνεπήρε ο συμβολισμός και η μυστική ζωή των μορφών στα έργα του. Εξελισσόμενος έκτοτε συνεχώς ο ζω-
γράφος, ουσιαστικά όμως ο ίδιος στον εικαστικό κόσμο του, πάντα μεταξύ ποιητικής και μαγικής ματιάς στα οράματα που απεικονίζει, αποτελεί ένα σημαντικό κεφάλαιο για τη σύγχρονη ελληνική τέχνη, μέσα κι έξω από το κεντρικό ρεύμα της συλλογικής εικαστικής
μας ιστορίας».

Ο Ψυχαναλυτής, ψυχίατρος και συγγραφέας Νίκος Σιδέρης γράφει για τον Δημήτρη Μανίνη :Διανοητής και χειρώνακτας. Οραματιστής του φασματικού και φυσικός επιστήμονας. Εύρυθμος λειτουργός του χαώδους και παιγνιώδης χειριστής των νόμων. Αλχημιστής των λέξεων που μεταμορφώνει σε αφήγηση, πλάστης πρωτόφαντων εικόνων με υλικό την πιο κοινή μας εμπειρία ̶ πρόσωπα, πλεούμενα... Μαθητής της Φύσης και της Γνώσης, δάσκαλος της Καλής Μορφής και της αυστηρότητας του νου. Επιστήμονας, αισθητής, καλλιτέχνης, μάστορας. Μονάζων ως προς την ιδιοπροσωπία του, φίλος σεβαστικός, ανοιχτός στους απλούς ανθρώπους. Ελληνικός και Οικουμενικός.
Τα έργα του πολύπτυχα, πολυπλόκαμα, πολύχρωμα, στέρεα και ανοιχτά. Λεπτοφυής αδρότητα, ρέουσα αναλογία, ζυγισμένη δομή, πνοή απόλαυσης.

Όλβιοι όσοι τον συνάντησαν και όσοι θα τον συναντήσουν.
Αν κάποιος αναζητά την καθολική ενότητα του πνεύματος, η πιθανότητα να συναντηθεί με κάποια από τις εκφάνσεις του Δημήτρη αυξάνεται εκθετικά.

Με εμπιστεύθηκε, εδώ και χρόνια. Τον τιμώ, τώρα και πάντα.»
Νίκος Σιδέρης- Ψυχίατρος, ψυχαναλυτής και συγγραφέας

ΑΛΙΚΗ ΚΟΤΖΙΑ

Τρίτη, 14 Μαΐου 2019

Γλυπτική-Παλινδρομώντας ανάμεσα στις 2 και 3 διαστάσεις.....

Αλήθειες αναζητούσα, επί ματαίω, ώσπου κατέληξα ότι αν υπάρχει κάτι τέτοιο, δηλαδή κάτι που δεν προέρχεται από θεωρητική κατασκευή, αυθεντικό, εντοπίζεται στην περιοχή των παθών.

Κι επειδή τα τελευταία είναι υπόθεση του σώματος, θεωρώ, πως οι μοναδικές αλήθειες βρίσκονται στην σωματικότητα. Μπροστά στην σχέση που αναπτύσσει το σώμα ως προς το γλυπτό, η αντίστοιχη της ζωγραφικής, μοιάζει με θεωρητική κατασκευή......

Λόξα λοιπόν είχα με τα γλυπτά, και το 1986 βρέθηκα στο εργοστάσιο κεραμικών κάποιου που είχε πίνακές μου. Τον παρακάλεσα να μου δώσει "λίγο πηλό", και κείνος, μου απέστειλε στο εργαστήρι μου 4 τόνους ! Ενθουσιασμός και μετά η κατάπτωση.

Το υλικό ήταν "νεκρό", καθώς, για την δουλειά τους, το είχαν βομβαρδίσει με υπέρθερμο ατμό, με αποτέλεσμα αν απωλέσει το μέγιστο προσόν του, την υπέροχη πλαστικότητά του.........

Μετά από 25 χρόνια, κι αφού μελέτησα τα κεραμικά υλικά μαζί με την Ευαγγελία Μαρίνου, -χρειάστηκε να ξεπεράσουμε δυσκολίες πολλές, κατ αρχήν ορολογίας, καθώς εκείνη προερχόταν από σπουδές στην τεχνολογία υλικού ενώ ο ίδιος από Φυσική και Χημεία- αποτόλμησα το πρώτο μου γλυπτό.....


Τότε ανήλθε στην επιφάνεια η υπόθεση της σωματικότητας που προανέφερα, και αν η ζωγραφική διασωζόταν, οφειλόταν στο ισχυρότερο των εργαλείων της, το Χρώμα......

Ηδονίστηκα λοιπόν και ψυχαγωγήθηκα από τότε πλείστες όσες φορές, καθώς, έβλεπα τις φιγούρες των δύο διαστάσεων να αποχτούν υπόσταση στον χώρο.

 Και μετά από αυτό, και πάλι στις δύο διαστάσεις που εμπλουτίζονταν από την γνώση της σωματικότητας.....

Τα γλυπτά, είναι μικρών διαστάσεων, (ύψος μεταξύ 45 έως 90 εκατοστά), από κεραμικό υλικό υψηλής θερμοκρασίας με μέταλλα, και "ντυμένα με σμάλτα που παρασκευάσαμε στο εργαστήρι Eroterra..... Το ίδιο και όσα φέρουν σμάλτο Raku......

Δ.Μ

Έκθεση Ζωγραφικής Δ. Μανίνης «Λόγος Εσώτερος»

Εγκαίνια: Πέμπτη 16 Μαίου 2019, 20:00
Διάρκεια: έως 31 Μαίου 2019

Διεύθυνση: Χώρος Τέχνης ΙΣΟΓΕΙΟ, Αγ. Δημητρίου 14, Κηφισιά, τηλ. 6973388620

Με Πίνακες και γλυπτά του Δ. Μανίνη

Επιμέλεια έκθεσης: Τζίνα Δελλασούδα εικαστικός – επιμελήτρια

Ο Χώρος Τέχνης ΙΣΟΓΕΙΟ με ιδιαίτερη χαρά θα παρουσιάσει ένα αντιπροσωπευτικό μέρος του εικαστικού έργου του Δημήτρη Μανίνη από τις Πέμπτη 16 Μαΐου μέχρι την Παρασκευή 31 Μαΐου. 

Για το έργο του καλλιτέχνη, το βράδυ των εγκαινίων  
θα συνομιλήσει ο ίδιος με τον τεχνοκριτικό-σημειολόγο Χάρη Καμπουρίδη, τον δημοσιογράφο Δημήτρη Στάμου και την ηθοποιό - ζωγράφο Ελένη Βλασταρά. 

Σκοπός της έκθεσης ζωγραφικής και γλυπτικής με τίτλο «Λόγος Εσώτερος» είναι η αφύπνισή μας. 

Ο καλλιτέχνης ερευνά και εξελίσσεται ασταμάτητα, απόδειξη αποτελεί το πολύπλοκο και ευρύ έργο του. 

Κάθε φορά στο πλαίσιο της έρευνάς του αναγεννάται και επανεφευρίσκει τον εαυτό του και μας παροτρύνει-εμπνέει να πράξουμε το ίδιο.

Χ. Καμπουρίδης

“...Άκρως εξατομικευμένη, ισχυρή, επιμονή και γοητευτική στην αφήγηση της η ζωγραφική του Δημήτρη Μανίνη. 
Ήταν μια από τις πρώτες μου κριτικές που δημοσίευσα πριν 45 χρόνια, καθώς με συνεπήρε ο συμβολισμός και η μυστική ζωή των μορφών στα έργα του. 

Εξελισσόμενος έκτοτε συνεχώς ο ζωγράφος, ουσιαστικά όμως ο ίδιος στον εικαστικό κόσμο του, πάντα μεταξύ ποιητικής και μαγικής ματιάς στα οράματα που απεικονίζει, αποτελεί ένα σημαντικό κεφάλαιο για την σύγχρονη ελληνική τέχνη, μέσα κι έξω από το κεντρικό ρεύμα της συλλογικής εικαστικής μας ιστορίας.”

                     Χάρης Καμπουρίδης τεχνοκριτικός-σημειολόγος, μέλος της Academia Europaea

«Ο Δημήτρης Μανίνης είναι δείγμα ανθρώπου που δεν θα έπρεπε να σπανίζει στους τόπους και τους καιρούς που ζούμε.
Διανοητής και χειρώνακτας. Οραματιστής του φασματικού και φυσικός επιστήμονας.

 Εύρυθμος λειτουργός του χαώδους και παιγνιώδης χειριστής των νόμων.

 Αλχημιστής των λέξεων που μεταμορφώνει σε αφήγηση, πλάστης πρωτόφαντων εικόνων με υλικό την πιο κοινή μας εμπειρία ̶ πρόσωπα, πλεούμενα... Μαθητής της Φύσης και της Γνώσης, δάσκαλος της Καλής Μορφής και της αυστηρότητας του νου.

 Επιστήμονας, αισθητής, καλλιτέχνης, μάστορας. Μονάζων ως προς την ιδιοπροσωπία του, φίλος σεβαστικός, ανοιχτός στους απλούς ανθρώπους. 
Ελληνικός και Οικουμενικός.

 Τα έργα του πολύπτυχα, πολυπλόκαμα, πολύχρωμα, στέρεα και ανοιχτά. 
Λεπτοφυής αδρότητα, ρέουσα αναλογία, ζυγισμένη δομή, πνοή απόλαυσης.


Όλβιοι όσοι τον συνάντησαν και όσοι θα τον συναντήσουν. 

Αν κάποιος αναζητά την καθολική ενότητα του πνεύματος, η πιθανότητα να συναντηθεί με κάποια από τις εκφάνσεις του Δημήτρη αυξάνεται εκθετικά.
Με εμπιστεύθηκε, εδώ και χρόνια. 
Τον τιμώ, τώρα και πάντα.»
                                                     
Νίκος Σιδέρης- Ψυχίατρος, ψυχαναλυτής και συγγραφέας


"Ο Δημήτρης Μανίνης ανήκει στην ιδιαίτερη τάξη των δημιουργών που χτίζουν διερωτώμενοι εναγωνίως για τον τρόπο: Εγκαλεί τις πειθαρχίες που σχηματοποιούν• δοκιμάζεται σε περισσότερες μορφές τέχνης. 

Καλλιτέχνης, συνεπώς, διέντεχνος, ρίχνει γέφυρες μεταξύ τους αλλά και προς τις επιστήμες σε μια τροχιά αναζήτησης της χαμένης ενότητας που έβλεπαν οι Έλληνες πριν τη διαρρήξει η Δύση με την Αναγέννηση.

Ζωγράφος, γλύπτης, συγγραφέας αλλά και ερευνητής της ύλης χημικός, ο Μανίνης διακυβεύεται ακούραστα σε όλες τις μορφές πνευματικής άσκησης που επιλέγει σε μια προσπάθεια που κινείται στο όριο: Φυγή από την κατασταλαγμένη θέαση που θα αποστερούσε τη γοητεία της ριψοκίνδυνης αναζήτησης• δυσπιστία απέναντι στην παγίδα της προοπτικής και τα δεσμά της αναπαράστασης• έλξη προς το παραμύθι και το όνειρο. 

Όνειρο εντούτοις που συχνά διαταράσσει η επαφή με τα κοινωνικά πράγματα όταν τα έργα του σαρκάζουν τις αποστεωμένες ανθρώπινες φιγούρες που παρακολουθούνται από τους δαίμονες τους, συμβολικοί σύντροφοι σιωπηλοί και ζωώδεις. 

Η διάθεση που κυριαρχεί στο έργο του Μανίνη αμφιταλαντεύεται, θερμή και ψυχρή• μεταξύ του συναισθήματος της παιδικής μνήμης και της συγκατάβασης προς το μάταιο. Η αιώρηση όμως πάνω στο κενό ισορροπεί εντέλει ανάμεσα στη σαγήνη και την αποσαγήνευση• αρκούν η υπερβατική τόλμη, η ασυμβίβαστη ειλικρίνεια, η ευαισθησία του βλέμματος.»

Πήλιο, 26.4.2019
Νίκος ΣκανδάμηςΑκαδημαϊκός διδάσκαλος

Σάββατο, 4 Μαΐου 2019

Γυναίκα στην Ακτή με ζώο και χαρταετούς (2019)



ΓΥΝΑΙΚΑ στην ΑΚΤΗ με ζώο και χαρταετούς.......
Για την εξαιρετική το πάλαι πριν ποτέ υπάρξασα σπουδάστριά μου και τα νυν φίλη καρδιάς, Ν. ΜΠ. με ευχαριστίες για την αδιάλλειπτη συμπαράστασή της.....

Πέμπτη, 2 Μαΐου 2019

Τετάρτη, 1 Μαΐου 2019

''Η άνοιξη της προσμονής΄΄

(Απόσπασμα από το μυθιστόρημα του Δημήτρη Μανίνη "Θάνατος με τρικυμία" , εκδ. Καστανιώτη 1997)

Φουντώνανε οι καστανιές. τα ρούδια, οι μηλιές, οι κυδωνιές και οι ροδακινιές, ανθοβολούσαν στο βουνό. Xαμηλά στους λόφους πάνω από τη θάλασσα, τα ρείκια, τα μέλεγα, οι δάφνες, οι μυρτιές και οι τρουκιές, παίρνανε το μυαλό τ ανθρώπου καθώς το μελωμένο άρωμά τους κατέβαινε ως το κύμα και έσμιγε με την αρμύρα. 
Τα βράδια, οι λεύτερες κι οι αρραβωνιασμένες άνοιγαν τα παράθυρα διάπλατα για να περάσει ελεύθερα τ αγέρι που έφτανε ως το κρεβάτι τους κατρακυλώντας από τις χιονισμένες κορυφές.

Σήκωναν τότε αργά τα χέρια και παρακολουθούσαν με το θολό τους βλέμμα τις στάλες τού ιδρώτα ν αστράφτουνε κατηφορίζοντας στα λεία μπράτσα τους. 

Άνοιγαν ύστερα όπως σε ικεσία τις παλάμες τους κι έσπρωχναν τις πνοές τ ανέμου πάνω στο κορμί τους για να το αγκαλιάσει η δροσιά. Εις μάτην όμως, γιατί άλλες αγκαλιές, -και πυρωμένες μάλιστα-, ήταν εκείνες που θα έσβυναν την κάψα τους.
Κι όταν χαυνώνονταν απ την τυράννια, ακολουθούσανε τα βήματά τους και γέρναν στο πρεβάζι απέναντι στον πορφυρό δίσκο της σελήνης που σηκωνόταν στον ορίζοντα. Αργότερα, το χρυσαφένιο μονοπάτι τού σεληνόφωτος γεφύρωνε το πέλαγο με το παράθυρό τους. 

Κι αυτές, υπνωτισμένες το ακολουθούσανε με μάτια ορθάνοιχτα, κι έτσι ταξίδευαν σε τόπους γνώριμους από τα όνειρά τους.
Φτάνοντας τα μεσάνυχτα, οι φεγγαροαχτίνες έσπαζαν και σκόρπιζαν στο πέλαγο και γλυκές μελωδίες γλιστρώντας από τα ουράνια πολιορκούσαν το κορμί τους από παντού. Και όταν εισχωρούσαν στην καρδιά τους, τα μάτια άφηναν ελεύθερα τα δάκρυα. Γιατί ήταν αβάσταχτη η νοσταλγία για τον χαμένο παράδεισο που ποτέ δεν είχαν ζήσει και που μιά μνήμη φάντασμα -άγνωστο πώς-, επέμενε να συντηρεί ακέραιη την αίσθησή του στο μεδούλι τής σάρκας τους. Και καθώς βυθίζονταν στη γλυκιά θλίψη, τις ξέφευγε πως μόνον για χαρά ήταν πλασμένες. 

Τετάρτη, 10 Απριλίου 2019

Ζευγάρι (2019)


Για το ζεύγος των φίλων και κοινωνικών μου μεντόρων, στον Π.Π. με την ήρεμη ισχύ και στην χαρίεσσα, άμα δε και δαιμονία σύζυγό του Α.Τ. (όχι δεν πρόκειται για αστυνομικό τμήμα... ) με αδιάλλειπτες ευχαριστίες για την υπομονή και επιμονή τους.... και την ευχή να μην λησμονούν πως απέναντι στην αγριότητα της Ανοίξεως και της Αιωνιότητας, για να μην συντριβούμε, ένα έχουμε, τις απλοϊκές καθημερινές κινήσεις μας, ακόμα και τις πλέον ποταπές.

Τρίτη, 2 Απριλίου 2019

Κυριακή, 10 Μαρτίου 2019

Δημήτρης Μανίνης | Των Εικαστικών Τεχνών Ηδονοθήρας

Συνέντευξη στο Poets Radio και την Ειρήνη Γαβαλά

Τα ραδιόφωνο της Ποίησης του Βιβλίου και του Πολιτισμού

Δημήτρης Μανίνης ένας από τους πλέον σημαντικούς Έλληνες εικαστικούς δημιουργούς μας,μας παραχώρησε μια αποκλειστική συνέντευξη όπου μιλάει για τις πρώτες του ζωγραφιές στον Άη Γιάννη στο μαγευτικό Πήλιο,για το έργο του στη ζωγραφική αλλά και την γλυπτική,για το Εργαστήρι Τέχνης Eroterra που έχει δημιουργήσει μαζί με τη σύζυγό του επίσης εικαστικό Ευαγγελία Μαρίνου στην Τσαγκαράδα του Πηλίου.

Ο λόγος του γλαφυρός,πολύχρωμος ,σαν τα υπέροχα έργα του, μας εντυπωσιάζει με την αλήθεια την ειλικρίνεια,την τρυφεράδα και την ευαισθησία του, που είναι διάχυτη και στους πίνακες,τα γλυπτά και τα βιβλία του.

Δάσκαλος χαρισματικός δηλώνει αποσυνάγωγος , μονόχνωτος και πάνω από όλα κυνηγός των ηδονών,ηδονοθήρας!

Απολαύστε τη συνέντευξη του γραπτά και ηχητικά εδώ στο Ραδιόφωνο της Ποίησης και του Πολιτισμού

Αγαπητέ κε Μανίνη
Αφού σας ευχαριστήσω για τη συνέντευξη ετούτη θα ήθελα να ξεκινήσω από τα παιδικά σας χρόνια και τη γενέθλια γη σας την Σκιάθο. Πρώτες μνήμες ,τα πρώτα σκιρτήματα για τη ζωγραφική γεννήθηκαν εκεί;

Κυρία Γαβαλά, εγώ σας ευχαριστώ’ για την πρόσκληση….Η οικογένεια είχε μετοικήσει προσκαίρως και έτσι γεννήθηκα στην Σκιάθο. Μάλιστα ο παππούς, πριν αναχωρήσουμε με το καϊκι του, απέκοψε την κορυφή του μεσαίου κυπαρισσιού από τα τρία που στέκονταν πίσω από το σπίτι, ώστε όποιος δικός μας θα έφτανε από το πέλαγο να αντιλαμβάνεται εγκαίρως ότι υπηρχε κίνδυνος και να αλλάζει πορεία. Σε λιγότερο από ένα χρόνο, επανακάμψαμε στο Ανατολικό Πήλιο, στον Αη Γιάννη.

Η πρώτη επαφή με τις ζωγραφιές. Μόλις που είχα συμπληρώσει τα τρία, και η γιαγιά ξεκίνησε για τον Βόλο (περιπέτεια τότε, το ταξίδι με το λεωφορείο διαρκούσε 5 ώρες) “Τί θέλεις να συ φέρω Δημητράκη, σιμίτ ή λουκούμ ; ) ρώτησε πριν πάρει το μονοπάτι για την Τσαγκαράδα (ως εκεί έφτανε τότε το λεωφορείο). “Μπουγιές” απάντησα χωρίς ασφαλώς να γνωριζω τι με κινούσε.

Με τις ξυλομπογιές αυτές, ζωγράφισα μία βαρκούλα στην αμμουδιά και παραπέρα κοράκια σε ένα λευκό χάρτινο τραπεζομάντηλο που ο παππούς είχε φέρει από την ταβέρνα. (τα κοράκια ήταν η συντροφιά μου τα πρωϊνά του χειμώνα, καθώς μαζί ψάχναμε στα απορρίμματα που το πέλαγο ξερνούσε στην ακτή μετά από άγρια φουρτούνα. Αδεια μπουκαλάκια πενικιλίνης, όζας και ένα σωρό άλλα πολύτιμα για τον μαγικό κόσμο όπου ζούσα)

Έτσι ξεκίνησε το πράγμα

Τετάρτη, 20 Φεβρουαρίου 2019

Tου δ΄ ΕΑΡΟΣ ΕΠΙΓΙΓΝΩΜΕΝΟΥ.....(2019)


Tου δ΄ ΕΑΡΟΣ ΕΠΙΓΙΓΝΩΜΕΝΟΥ......
άνθρωπος εγκλωβισμένος στην επικράτεια του έρωτος της Ανοίξεως και στην Ανοιξη του έρωτος......


Δευτέρα, 4 Φεβρουαρίου 2019

΄΄EINAI KAI TEXNH΄΄ (Α) από τον Δ. Μανίνη

Marcel Dychamp1 "Fountain" , το 1917

Από τον Freud προς την νέα θεολογία ( μέρος)

(Δημοσιεύθηκε στο περιοδικό ΄΄ΑΙΤΙΟΝ΄΄

Η παρούσα καθώς και η επόμενη ανάρτηση, απευθύνονται κυρίως στους εραστές της Τέχνης.
η Εννοιολογική Τέχνη (Conceptual Art), συνιστά την πλέον ρηξικέλευθη μεταβολή που εμφανίστηκε στην τέχνη τα τελευταία εκατό έτη.

Διευκρινίζω, ότι είχα την ευκαιρία να αποθαυμάσω εξαιρετικά σχετικά έργα από τα διάφορα ρεύματα, τα περισσότερα όμως --που αποτελούν τον κύριο όγκο-, είναι είναι γελοίες εξυπνάδες και σκουπίδια.
Εξ αιτίας της εκτάσεως του κειμένου, θα αναρτηθεί σε δύο διαδοχικές αναρτήσεις...

Βραχεία αναφορά των μεταβολών από το 1917

Το γνωστό έργο του Marcel Dychamp1 "Fountain" , το 1917, υπονόμευσε το οικοδόμημα της ως τότε τέχνης , (συμπεριλαμβανομένων των όποιων μεταβολλών, αναθεωρήσεων, οπισθοπορειών και καινοφανών εικαστικών διατυπώσεων ), και θεμελίωσε το ρεύμα των Readymade2 που ολοκληρώνεται την δεκαετία του '60
Ο Dychamp αρχικώς, υποστηρίζει πως ο καλλιτέχνης οφείλει να αφαιρέσει κάθε είδους καλλιτεχνική διάσταση από το έργο, προκειμένου να αχθεί "από την φόρμα στην ιδέα" ή τέλος πάντων να υπάρξει, "το έργο ως ιδέα".
Andy Warhol3 το 1964 " Brillo boxes"4

Ο Andy Warhol3 το 1964 εκθέτει το έργο " Brillo boxes"4 , κουτιά, αντίγραφα αντιστοίχων συσκευασιών εμπορικού προϊόντος σε σούπερ μάρκετ, για το οποίο ο Danto γράφει, πως "το ζήτημα δεν είναι να αναρωτηθεί κανείς ποιά είναι περισσότερο όμορφα, εκείνα του σούπερ μάρκετ, ή τα αντίγραφά τους που εκθέτει ο καλλιτέχνης, διότι αυτό που καθορίζει την αξία ενός έργου, είναι η ιδέα και η πρόθεση"

Την υπόθεση του ρεύματος που δημιούργησε ο Dychamp, αναλαμβάνει ως δημιουργός και θεωρητικός ο Joseph Kosuth5 και το 1965 παρουσιάζει το έργο "one and three chairs" , που αποτελείται από μία ξύλινη καρέκλα, ενώ στον τοίχο πίσω της, αναρτά την ασπρόμαυρη φωτογραφία της σε φυσικό μέγεθος καθώς και το κείμενο από λεξικό που περιγράφει το λήμμα "καρέκλα" .
Προσθήκη λεζάνταςJoseph Kosuth5 1965 "one and three chairs"
 Από εδώ ουσιαστικά εκκινεί ο συνδυασμός των Readymade με λέξεις, φράσεις και κείμενα.
Κατά την δεκαετία του '70 , έχουμε τo Post-conceptual, ρεύμα που αντλεί από τις αρχές του Conceptual και εισάγει την ψηφιακή επέμβαση. 

Μετά το '80 το Νew-conceptual, που, επιχειρεί την κριτική στην υφιστάμενη πραγματικότητα, την ειρωνία, τον σαρκασμό, ενώ, καταπιάνεται με πληθώρα θεμάτων, από τον φεμινισμό, έως την σημειωτική
σειρά των έργων του Rombert Morris6 "blind time drawings"7, που ξεκίνησαν το 1973....


Θεωρώ ότι τέλος, είναι απαραίτητο να αναφέρω την σειρά των έργων του Rombert Morris6 "blind time drawings"7, που ξεκίνησαν το 1973 και για τα οποία ο Davidson γράφει "καθώς γνωρίζουμε ότι τα έργα δημιουργήθηκαν με δεμένα μάτια, έχουμε την ευκαιρία να τα αντικρίσουμε όπως εκείνος όταν τα πρωτοείδε κι έτσι να συμμετέχουμε στην συγκίνηση και την χαρά του δημιουργού, με άλλα λόγια, να λάβουμε μέρος στην δημιουργία"

Τετάρτη, 30 Ιανουαρίου 2019

«Η πορεία προς την κατάκτηση της δημιουργικής πράξης προϋποθέτει εργατικότητα»

(Συνέντευξη του Δημήτρη Μανίνη στην εφημερίδα Liberal και την Αναστασία Τσιβγούλη)

Ανάμεσα σε πινέλα, καμβάδες και τη μυρωδιά από νέφτι και λάδι που έχει διαποτίσει το χώρο, επτά νέοι μαθητές ζωγραφικής παρακολουθούν ένα βίντεο κοινωνικού μηνύματος με έντονο το δραματικό στοιχείο. Ενήλικες όλοι, παροτρύνονται από το δάσκαλό τους Δημήτρη Μανίνη να απεκδυθούν εντός της αίθουσας τους καθημερινούς τους ρόλους.

«Συγκινητικό»... «ωραίο»... ακούγεται από δύο μαθητές και αυτόματα, ομογενοποιείται η άποψη και στους υπόλοιπους που έχουν προσδεθεί στην ασφάλεια της αρχικής βεβαιότητας για ένα, ωστόσο, αμφιβόλου ποιότητας θέαμα. Το μάθημα προς την αυτογνωσία και το μοναχικό δρόμο της τέχνης ξεκινά. Πριν πιάσουν το πινέλο, πρέπει να μάθουν να βλέπουν. Μόνο με τα δικά τους μάτια.

«Οι άνθρωποι κατα κανόνα δε διαθέτουν ταυτότητα, δηλαδή, δε διαθέτουν "είναι". Στη θέση του υπάρχουν διαστρωματώσεις από στερεότυπα. Δουλειά μου είναι να επιχειρήσω την αφαίρεση των στρωμάτων των στερεοτύπων, ώστε να φτάσουν στον πυρήνα της υπάρξεώς τους -δηλαδή, στην πραγματικότητα της ''μαγικής ηλικίας'' (την παιδική ηλικία). Πρόκειται για το μοναδικό παράδεισο επί Γης στον οποίο ζει ο άνθρωπος -εφόσον βέβαια δεν είχε οδυνηρά γεγονότα στην παιδική του ηλικία. Και δεν αναφέρομαι σε παλινδρόμιση και καθήλωση, αλλά, στην αναζήτηση και πάλι της αθωότητας, αφού πλέον ο άνθρωπος έχει "μολυνθεί" από τη γνώση που προέρχεται από τα γεγονότα της ζωής», λέει ο Δημήτρης Μανίνης.

Παρασκευή, 11 Ιανουαρίου 2019

΄΄EINAI KAI TEXNH΄΄ (Β) από τον Δ. Μανίνη


Από τον Freud προς την νέα θεολογία

(Δημοσιεύθηκε στο περιοδικό ΄΄ΑΙΤΙΟΝ΄΄
Β. Μέρος

Η παρούσα καθώς και η προηγούμενη ανάρτηση (Α μέρος), απευθύνονται κυρίως στους εραστές της Τέχνης....

Από ευρήματα των προϊστορικών χρόνων, διαθέτουμε σοβαρές ενδείξεις, ότι το ανθρώπινο θυμικό περιεχόμενο δεν έχει μεταβληθεί. Από τότε κι όλας ο άνθρωπος διαθέτει πλήθος συναισθημάτων, αγάπης, μίσους, συμπόνιας, αντιπάθειας, φόβου .... και ως σήμερα τα ίδια συναισθήματα1 τον συνέχουν.


Η εναισθητική λειτουργία, μαζί με την αίσθηση του χώρου, του χρόνου, της αναγωγικής σκέψης, της διαισθητικής αντίληψης και της δημιουργικής σύλληψης, εδράζονται κυρίως στο δεξιό ημισφαίριο του εγκεφάλου, ενώ οι λειτουργίες του λόγου και της οργανωμένης, αναλυτικής σκέψης, κυρίως στο αριστερό. 

Η αντίληψη που ο άνθρωπος διαθέτει για την πραγματικότητα και η συμπεριφορά του, προέρχονται από την συνέργεια της λειτουργίας2 και των δύο ημισφαιρίων. Ασφαλώς, οι διάφοροι κατά τόπο και χρόνο πολιτισμοί, ασκούν επίδραση στην αίσθηση για το ωραίο, το εύμορφο, το απεχθές, το επιθυμητό, δημιουργώντας τα αντίστοιχα στερεότυπα. 

Ωστόσο, ποτέ προηγουμένως δεν υπήρξε περίοδος κατά την οποία η επίδραση να είναι τόσο ισχυρή όσο στον καιρό μας, ώστε επί πλέον, να δημιουργεί αδήριτες τεχνητές ανάγκες.

Η νέα “Θεολογία”

Παρασκευή, 28 Δεκεμβρίου 2018

Ο ΚΑΛΙΤΕΧΝΗΣ και η ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ή ΠΩΣ ΤΟ ΤΡΙΒΟΥΝ ΤΟ ΠΙΠΕΡΙ......

Αστικά Τοπία Δ. Μανίνης
(Άρθρο του Δημήτρη Μανίνη  περιοδικό CULTURENOW)

Στις μέρες μας, υφίσταται μια γενικευμένη τάση να λησμονούμε τα παρελθόντα γεγονότα -διάβαζε Ιστορία.

Όσο για μας τους καλλιτέχνες, για παράδειγμα, αντιλαμβανόμαστε την ανεκτικότητα της αστικής κοινωνίας προς το πρόσωπό μας, ως αναγνώριση της σπουδαιότητάς μας και μάλιστα, ίσως κάποιοι από εμάς να θεωρούν την ανεκτικότητα απέναντι σε «οριακές» είτε «αποκλίνουσες» συμπεριφορές ως δική μας «κατάκτησή». 

Μας διαφεύγει ασφαλώς, ότι πρόκειται μόνον για την μεταφορά του μοντέλου του καλλιτέχνη-παλιάτσου από την αυλή του αυθέντη, στην σύγχρονη εποχή, ως καλλιτέχνη-διασκεδαστή των αστών. Περαιτέρω, και επ’ αυτού καμιά «κατάκτηση» δεν πραγματοποιήσαμε.. αντιθέτως, πρόκειται μόνον για δοτή παραχώρηση.

Συνάμα, στο πρόσωπο του καλλιτέχνη, επιδαψιλεύονται χαρακτηριστικά που προέρχονται από την δυναμική της αγοράς. Ας μην λησμονούμε εξ άλλου, ότι η συγκεκριμένη δυναμική, αναπαράγει την ιδεολογία της –κάθε κρατούσα ιδεολογία αυτοαναπαράγεται- κι αυτή στη συνέχεια, συστήνει το δημόσιο πρόσωπο του καλλιτέχνη. Αλλά μόνον το δημόσιο;

Τρίτη, 29 Αυγούστου 2017

΄΄Εικαστικά Παίγνια΄΄ 2017-2018

Μαθήματα ζωγραφικής με τον Δημήτρη Μανίνη 


“Εγώ δεν μπορώ να τραβήξω μιαν ίσια γραμμή” , είναι αυτό που ακούει κανείς σε συζητήσεις για την ζωγραφική.... Πρόκειται για μία από τις πολλές πλάνες που υπάρχουν σχετικώς με την ζωγραφική. Διότι, δουλειά του ζωγράφου, δεν είναι να τραβάει ίσιες γραμμές !!! Αυτό το κάνουν οι διακοσμητές και οι μηχανικοί... 

Το μόνο ζήτημα είναι αν επιθυμείς να εκφραστείς με την ζωγραφική. Τα υπόλοιπα θα συμβούν στο μάθημα “Εικαστικά Παίγνια”. Οι παλιότεροι μαθητές μου συχνά λένε “..δεν κατάλαβα πως έμαθα να ζωγραφίζω... είναι κάτι σαν μαγικό..... “ Δεν πρόκειται για μαγεία !

 Αν συμβαίνει να έχεις ταλέντο (κι αυτό το κρίνει μόνον όποιος διαθέτει τις σχετικές γνώσεις και εμπειρία), τότε, με την κατάλληλη καθοδήγηση θα μάθεις να ζωγραφίζεις. Και δεν θα μάθεις αν κάποιος σου βαστά και κινεί το χέρι σου επάνω στον πίνακα, αλλά αν “διανοιγεί” το βλέμμα σου, ώστε να αρχίσεις να “βλέπεις” όσα ως εκείνη την στιγμή ήταν αόρατα. Παρατηρείς, αλλά δεν “βλέπεις”.


Ο δικός μου ρόλος, είναι να αποσύρω τα πετάσματα που σου “αποκρύπτουν” την μαγεία της ζωής ! Δουλειά μου να διαγνώσω τις όποιες εγγενείς σου δυνατότητες τις οποίες και θα φροντίσω να ενδυναμώσω για να εκφρασθείς

Ξεκινάμε από την πρώτη συνάντηση (Α)με το χρώμα και (Β) με την προσπάθεια να αναιρέσω τις διάφορες παρεξηγήσεις που σου έχουν “φυτέψει” στο μυαλό και που στρεβλώνουν την αντιληπτική σου ικανότητα 

Σιγά σιγά. ταυτοχρόνως με τις τεχνικές πληροφορίες που θα μαθαίνεις, θα αντιληφθείς ότι σχεδόν ολόκληρη η εικόνα που έχεις για την πραγματικότητα είναι ένα παζλ που τα τεμάχιά του αποτελούνται από στερεότυπα, ενώ, ελάχιστα τεμάχια του παζλ προέρχονται από διεργασίες της δικής σου νόησης Όταν θα συμβεί αυτό, θα αρχίσεις να δημιουργείς Τέχνη. Διότι, το έργο Τέχνης, προέρχεται από τα έγκατα, τα βύθια του δημιουργού. 

Με άλλα λόγια, καθώς θα προχωράς στην υπόθεση της Τέχνης, ταυτοχρόνως θα διαδράμεις μία πορεία αυτογνωσίας..... Τα μαθήματα περιλαμβάνουν υλικό από διάφορα γνωστικά πεδία, ιστορία της Τέχνης, βιολογία, ψυχολογία, Μαθηματικά και άλλα , υλικό κατάλληλα προσαρμοσμένο για να διευκολύνει την πορεία σου.

Επίσης, προσκαλούμε ιδιαίτερες προσωπικότητες -ζωγράφους, ψυχολόγους και άλλους- που εισηγούνται διάφορα θέματα και τα οποία αποτελούν βάση για συζήτηση μαζί τους.


Τετάρτη, 23 Αυγούστου 2017

Τα ΄΄Ημερολόγια Αιγαίου΄΄ στο Σολώνειον Κέντρο Βιβλίου της Κύπρου


Οι φίλοι που διαμένουν στην Κύπρο μπορούν να προμηθευτούν τα ΄΄Ημερολόγια Αιγαίου΄΄ του Δημήτρη Μανίνη, όπως και  όλα τα Βιβλία και τα Ηχητικά Βιβλία (Audiobooks) των εκδόσεων Studio aMID στο πλέον ενημερωμένο βιβλιοπωλείο  Σολώνειον Κέντρο Βιβλίου  στην Λευκωσία

24 Vyzantiou Street, Strovolos
Λευκωσία
Τηλέφωνο+357 22 666799

Email: solonion@spidernet.com.cy

Παρασκευή, 18 Αυγούστου 2017

ΜΟΙΡΟΔΟΤΕΣ

(Οι την Μοίραν δίδοντες) Μοίρα-Μώρος- Μορμώ


Μόνος και μονόχνωτος.....Ήθελε να βρει ένα θηλυκό της προκοπής. "Όσο κι αν αντιπαθείς την Ρ. μην την καταχερίζεις μόλις την συναντήσεις, είναι καλό κορίτσι κι εκείνη θα σου βρει, έχει σπουδαίες φίλες", είπε ο φίλος του ο Γ.. Έτσι και έγινε.
 Η Ρ. έφερε στο δείπνο την Σ. Εντυπωσιακή προσωπικότητα και φωσφοριζέ κέλυφος. Την επομένη, συναντήθηκε με την Σ σε καφέ. Εκείνη, του έταξε σχεδόν τον ουρανό με τα μισά τουλάχιστον άστρα.

 Και πριν αποχωριστούν, του είπε "θα λείψω για δουλειές μιάν εβδομάδα από την πόλη. Σε μιαν εβδομαδίτσα θα σου έρθω"

Την μεθεπόμενη, με μια σειρά σατανικών συγκυριών, βρέθηκε να ζωγραφίζει στο εργαστήρι του ξημέρωμα και η αντιπαθητική Ρ. να παρατηρεί (ευτυχώς αμίλητη). 
Ώσπου τού είπε: "να διαβάσω ένα ποιήμα;" Ήταν σπουδαίο, γι αυτό, όταν τον ρώτησε αν μπορούσε να συνεχίσει, εκείνος συγκατένευσε και μετά από λίγα λεπτά, έκπληκτος, ίσα που κατάφερε να ρωτήσει "και είναι δικά σου; ". Κι επειδή δικά της ήτανε, την πήρε αγκαλιά και σμίξανε.

Έτσι συνέβηκε και τις επόμενες ημέρες, ώσπου πήρε τηλεφώνημα από την Σ. "Επέστρεψα, σε περιμένω" Με βαριά καρδιά, την συνάντησε στο λιμάνι.

Φεβρουάριος μήνας με ψύχος, ενώ η υγρασία του κόλπου περόνιαζε κόκκαλα. Κι όπως βαδίζανε στο κράσπεδο δίπλα στη θάλασσα, οσφράνθηκε τις μαγικές οσμές της άνοιξης. Την ρώτησε, "τί σου μυρίζει", "τίποτε ιδιαίτερο, βρωμερή θάλασσα κόλπου" έλαβε την απάντηση.

Τότε εκείνος, μπήκε σε έναν θάλαμο και τηλεφώνησε στην Ρ. "βγες στο μπαλκόνι και πες μου αν μυρίζεις κάτι ιδιαίτερο". Σε λίγο, η Ρ φώναζε, "άνοιξη, μια τρελή άνοιξη".

Πέμπτη, 3 Αυγούστου 2017

Μαθήματα Ζωγραφικής με τον Δημητρη Μανινη

(ΕΙΚΑΣΤΙΚΑ ΠΑΙΓΝΙΑ Ι)

              Θερινά σεμινάρια

Το μαθημα αποσκοπει

Ø Α. στη διερεύνηση και εντοπισμό των εγγενών δυνατοτήτων στη ζωγραφική, του κάθε σπουδαστή ξεχωριστά
Ø Β. στην ενδυνάμωση και καλλιέργεια των υφισταμένων δυνατοτήτων, κατά περίπτωση
Ø Γ. στην υπόδειξη, (όπως μπορεί να εξειδικευτεί κάτω από τις προϋποθέσεις Α και Β) γενικευμένων κατευθύνσεων-προτάσεων
Ø Δ. στην απαγκίστρωση από δεσμά και προκαταλήψεις γύρω από την δημιουργική πράξη της ζωγραφικής
Ø Ε. στην ανάπτυξη τεχνικών οι οποίες συνδράμουν την εκφραστικότητα μέσω της ζωγραφικής
Ø Ζ. στη σύνδεση των τεχνικών με την έκφραση
Ø Η. στη σύνδεση των τεχνικών με το ιδεολόγημα

Το μαθημα περιλαμβανει:
Συστηματική εικαστική θεωρία, καθώς και θεωρία τεχνικών,
τις οποιες καλούνται να εφαρμόσουν οι σπουδαστές στη ζωγραφική

η θεωρια εικαστικων στοχευει:

Στην μελέτη περί:
α. τα εικαστικά δομικά στοιχεία
β. το ψυχοβιολογικό υπόστρωμα του ενεργούντος μέσω της δημιουργικής πράξης υποκειμένου
γ. την αλληλεπίδραση υποκειμένου-κοινωνικού και ιστορικού περιβάλλοντος

η θεωρια τεχνικων αναπτυσσει:

α. Τεχνικές Σχεδιασμού
β. Τεχνικές Χρώματος
γ. Τεχνικές Φωτισμού
δ. Τεχνικές Προοπτικής

αναλυση Γενικου Σχεδιου

  1. αφίσα, διακοσμητικό έργο, έργο τέχνης
  2. τί είναι αυτό που βλέπουμε;
  3. τί είναι η ισορροπία;
  4. η δυναμική των: σημείου, γραμμής
  5. πρώτη προσέγγιση στο χρώμα – οι κλασσικές αξίες
  6. δεύτερη προσέγγιση – χρώμα και περιεχόμενο
  7. οπτικός εγκέφαλος
  8. το πάθος και ο πάσχων
  9. τα ανταγωνιστικά στοιχεία, μέρος-όλον
  10. εννιά παράγοντες ισορροπίας -το αισθητικό βάρος
  11. το φως ως κύμα και οι συνέπειες στο χρώμα και την φόρμα
  12. η κλίμακα αναφοράς
  13. η εξάρτηση της έκφρασης από το υλικό
  14. η δόμηση των κωδίκων
  15. κώδικας και περιεχόμενο
  16. εικαστικοί κώδικες και αισθητικά μοντέλα
  17. χώρος-η αίσθηση του χώρου
  18. η δυναμική της υφής
  19. χημεία και συμπεριφορά των υλικών
  20. η αίσθηση του χρόνου στο εικαστικό γεγονός
  21. η αποδόμηση του χώρου
  22. ένστικτο, ασυνείδητο, εναίσθηση
  23. συγκινησιακή φόρτιση και έκφραση- αυτοματική γραφή
  24. αρχέτυπο, μύθος, σύμβολο και εικαστικό γεγονός
  25. οργάνωση και αποδιοργάνωση των δομικών στοιχείων
  26. μέθεξη-ψυχανωδία-έκσταση
  27. εκδραμάτιση-δραματοποίηση
  28. ύλη και μορφή
  29. από την μορφή στην αίσθηση της μορφής
  30. τα όρια των υλικών και η καταστρατήγησή τους

Γενικοτητες


  1. Όπως τονίσαμε ήδη, το μάθημα, περιλαμβάνει συστηματική εικαστική θεωρία και ζωγραφική
  2. Κατά περίπτωση, αναπτύσσονται και άλλα παράπλευρα θεωρητικά πεδία, όπως και διαφορότροπες δραστηριότητες εικαστικών εφαρμογών
  3. Κατά κανόνα, σε κάθε συνάντηση, κατατίθεται το ανάλογο τμήμα του θεωρητικού περιεχομένου, ακολουθεί ζωγραφική και τέλος, αναλύονται τα έργα των μαθητευομένων παρουσία όλων και συζήτηση (η συζήτηση και η κατάθεση τεκμηριωμένων απόψεων, παρατηρήσεων και αντιρρήσεων, δεν είναι απλώς επιτρεπτή, αλλά επί πλέον, επιδιωκτέα)
  4. Η δραστηριότητες διδάσκοντος και σπουδαστών κατά τις συναντήσεις, δεν είναι παγιωμένες. Τελούν υπό συνεχή διαμόρφωση αναλόγως προς τις συνθήκες, κατά την κρίση του διδάσκοντος 
  5. Το υλικό της θεωρίας, και η ζωγραφική πράξη, προσαρμόζονται κατά την κρίση του διδάσκοντος στη συνισταμένη δυναμική της κάθε ομάδας
  6. Το παρεχόμενο θεωρητικό υλικό, δεν είναι εγκιβωτισμένο, αλλά, διαχέεται κατά τις συναντήσεις, αναλόγως προς την εκάστοτε συνισταμένη δυναμική της ομάδας, κατά την κρίση του διδάσκοντος. Αντιστοίχως, μεταβάλλεται η σειρά ροής των κεφαλαίων
  7. Οι δραστηριότητες της ομάδας, εκτείνονται και εκτός του χώρου των εργαστηρίων και είναι υποχρεωτικές (επισκέψεις σε χώρους ειδικού ενδιαφέροντος, ζωγραφική σε αστικό και υπαίθριο περιβάλλον)
  8. Υποψήφιοι σπουδαστές οι οποίοι συνδέονται με Α βαθμό συγγένειας, δεν γίνονται δεκτοί στην ίδια ομάδα. Ενώ, στην περίπτωση Β βαθμού συγγένειας, γίνονται δεκτοί στην ίδια ομάδα μόνον όταν η διαφορά ηλικίας τους είναι πολύ μικρή 

συνοψη

Από τα προηγούμενα, θεωρούμε πως καταφαίνεται ότι, πρόκειται για ένα στοχαστικό, πειραματικό μοντέλο, βιωματικής προσέγγισης της ζωγραφικής πράξης, γι αυτό και παρακαλούνται οι υποψήφιοι σπουδαστές, εφ όσον γνωρίζουν εκ των προτέρων ότι δεν θα είναι εφικτό να παρακολουθήσουν τις συναντήσεις με τακτικό ρυθμό, να μην εγγράφονται

Παράκληση: Επειδή, από την πρώτη κι όλας συνάντηση, οι μαθητευόμενοι καλούνται να ζωγραφίσουν, παρακαλούνται να προσέλθουν εφοδιασμένοι με 1. μαλακό μολύβι 2. μια σειρά λαδοπαστέλ (τουλάχιστον 12 τεμαχίων) 3। ένα μπλοκ ζωγραφικής (τουλάχιστον Α4, με αδριά επιφάνεια, όχι λεία)
Για περισσότερες πληροφορίες, παρακαλώ, επικοινωνείστε
στο τηλ: 69 32 60 83 84
ή στο e-mail : maninisdimitris@gmail.com

Τρίτη, 1 Αυγούστου 2017

΄΄Ημερολόγια Αιγαίου΄΄ Διηγήματα του Δημήτρη Μανίνη

Οκτώ διηγήματα, ζυμωμένα στα σπλάχνα της Θάλασσας, που ευωδιάζουν αρμύρα
Πίνακας εξωφύλλου: Δημήτρη Μανίνη

΄΄ΑΙΓΑΙΟΝ΄΄ 50Χ40 εκ. Λάδι σε Καμβά 2001 

Κασετίνα με Βιβλίο+ Audiobook σε Cd
Διάρκεια 3 ώρες
Τα διηγήματα διαβάζει ο συγγραφέας

Εκδόσεις Studio aMID
ISBN 978-9963-2168-7-1
Τιμή 15 Ε
Αποκτήστε το
Στην Κύπρο

Ακούστε αποσπάσματα από τα διηγήματα:

΄΄Πως εξέλειπεν ο θείος Εμμανουήλ΄΄
΄΄Ο Καλόγερος ΄΄ 1
΄΄Ο Καλόγερος΄΄ 2
΄΄Πάσχα στον Γυαλό΄΄ 1
΄΄Πάσχα στον Γυαλό ΄΄2
΄΄Χορός΄΄
Μουσικό θέμα από το διήγημα΄΄Ο Άγιος του Θανάτου΄΄
Το μουσικό θέμα από το διήγημα: ΄΄Πως εξέλειπεν ο θείος Εμμανουήλ΄΄

Ολόκληρο   το διήγημα: ΄΄Θεοφανείων Ανήμερα΄΄ 

Ηχητική απόδοση εικόνων της έκδοσης

Η παρουσίαση της έκδοσης στο ΄΄ΑΙΤΙΟΝ΄΄

                               Τα΄΄ Ημερολόγια Αιγαίου΄΄ είναι διαθέσιμα σε όλες τις χώρες του κόσμου

Όλα τα ηχητικά βιβλία των εκδόσεων Studio Amid κυκλοφορούν και σε ψηφιακή έκδοση και μπορείτε να τα αποκτήσετε κάνοντας Downloading, στον υπολογιστή, το κινητό ή το το tablet σας από την ιστοσελίδα της Audible

Οι κάτοικοι του εξωτερικού, μπορούν να παραγγείλουν τα Audiobooks, σε μορφή κασετίνας, από την Amazon

                                        (Απόσπασμα από το διήγημα: Πάσχα στον Γυαλό)
''Καθώς ο ήλιος έγερνε προς τον ορίζοντα του πελάγου, μια βάρκα φάνηκε στον κάβο του όρμου βάζοντας πορεία για τον Γιαλό. Κι όταν κοντοζύγωσε, οι θαμώνες της ταβέρνας, διέκριναν στην πλώρη την ακίνητη γυναίκα που στερέωνε το στεντόρειο κορμί της στο ταμπούκιο με το δεξί πόδι.
 Στην πρύμνη, ένας μισόγυμνος γεροδεμένος άντρας, όρθιος κι αυτός, ενώ στα κουπιά που ανάδευαν το κόκκινο ρευστό της θάλασσας στέλνοντας ολόγυρα πορτοκαλιές λάμψεις, αγκομαχούσε ένας καμπούρης νάνος.


Παρασκευή, 21 Ιουλίου 2017

Παλινδρομώντας ανάμεσα στις 2 και 3 διαστάσεις......

Αλήθειες αναζητούσα, επί ματαίω, ώσπου κατέληξα ότι αν υπάρχει κάτι τέτοιο, δηλαδή κάτι που δεν προέρχεται από θεωρητική κατασκευή, αυθεντικό, εντοπίζεται στην περιοχή των παθών.

 Κι επειδή τα τελευταία είναι υπόθεση του σώματος, θεωρώ, πως οι μοναδικές αλήθειες βρίσκονται στην σωματικότητα. Μπροστά στην σχέση που αναπτύσσει το σώμα ως προς το γλυπτό, η αντίστοιχη της ζωγραφικής, μοιάζει με θεωρητική κατασκευή......

Λόξα λοιπόν είχα με τα γλυπτά, και το 1986 βρέθηκα στο εργοστάσιο κεραμικών κάποιου που είχε πίνακές μου. Τον παρακάλεσα να μου δώσει "λίγο πηλό", και κείνος, μου απέστειλε στο εργαστήρι μου 4 τόνους ! Ενθουσιασμός και μετά η κατάπτωση. 

Το υλικό ήταν "νεκρό", καθώς, για την δουλειά τους, το είχαν βομβαρδίσει με υπέρθερμο ατμό, με αποτέλεσμα αν απωλέσει το μέγιστο προσόν του, την υπέροχη πλαστικότητά του.........

Μετά από 25 χρόνια, κι αφού μελέτησα τα κεραμικά υλικά μαζί με την Ευαγγελία Μαρίνου, -χρειάστηκε να ξεπεράσουμε δυσκολίες πολλές, κατ αρχήν ορολογίας, καθώς εκείνη προερχόταν από σπουδές στην τεχνολογία υλικού ενώ ο ίδιος από Φυσική και Χημεία- αποτόλμησα το πρώτο μου γλυπτό.....

Τότε ανήλθε στην επιφάνεια η υπόθεση της σωματικότητας που προανέφερα, και αν η ζωγραφική διασωζόταν, οφειλόταν στο ισχυρότερο των εργαλείων της, το Χρώμα......

Ηδονίστηκα λοιπόν και ψυχαγωγήθηκα από τότε πλείστες όσες φορές, καθώς, έβλεπα τις φιγούρες των δύο διαστάσεων να αποχτούν υπόσταση στον χώρο. Και μετά από αυτό, και πάλι στις δύο διαστάσεις που εμπλουτίζονταν από την γνώση της σωματικότητας.....

Τα γλυπτά, είναι μικρών διαστάσεων, (ύψος μεταξύ 45 έως 90 εκατοστά), από κεραμικό υλικό υψηλής θερμοκρασίας με μέταλλα, και "ντυμένα με σμάλτα που παρασκευάσαμε στο εργαστήρι Eroterra..... Το ίδιο και όσα φέρουν σμάλτο Raku......

Τετάρτη, 7 Ιουνίου 2017

ΟΙ ΚΛΟΟΥΝ

Νέος, μειράκιον, τζόβενο, έμπλεος άγνοιας και ως εκ τούτου θράσους και απεριόριστης ελευθερίας (ακόμα την αναζητώ, τώρα πλέον που απέκτησα ικανοποιητική γνώση της άγνοιάς μου).......Κατακλυσμένος από τα υπαρξιακά ερωτήματα εντός, και συμπιεσμένος από την πολιτική κατάσταση της Δικτατορίας έξωθεν.... Σκότος και Ζόφος .

 Έτσι γεννήθηκαν τα έργα με γενικό τίτλο "ΟΙ ΚΛΟΟΥΝ" τετράπτυχα τα περισσότερα -1 έως 9b- , χρωστική, βινύλ, με παλιοπίνελα που μόλις τα βουτούσα στο χρώμα, άνοιγαν οι τρίχες τους ως να με μούτζωναν.... 

Αργότερα, μεταβάλοντας το εικαστικό γλωσσάρι, δημιούργησα και πάλι κοινωνικά σχόλια, καθώς και τους "αγγέλους" , ενώ, πάντοτε ζωγράφιζα και καράβια. 

Εκτέθηκαν σε δύο ατομικές εκθέσεις στην Θεσσαλονίκη, στην γκαλερί "Ενημέρωση", στην Διαγώνιο το 1974 και το 1976



Παρασκευή, 26 Μαΐου 2017

Εικαστικά Παίγνια στο Πήλιο 21-28 Ιουλίου & 4-11 Αυγούστου 2017

Τα θερινά μαθήματα αντισυμβατικής ζωγραφικής με τον Δημήτρη Μανίνη, θα πραγματοποιηθούν για ακόμα μια φορά στο Πήλιο με την μορφή ταχυρύθμου σεμιναρίου.
Εκτός από τους σταθερούς φίλους των Εικαστικών Παιγνίων, από φέτος θα μπορούν να λάβουν μέρος και όλοι όσοι ενδιαφέρονται (αρχάριοι και μη) στα σεμινάρια που διοργανώνονται σε δυο ξεχωριστά οκταήμερα.

Τα "Εικαστικά Παίγνια" κατά το επερχόμενο θέρος, θα αναπτυχθούν σε δύο ημερομηνίες:
• Ιούλιο από 21 έως και 28
• Αύγουστο από 4 έως και 11
• Τις τέσσερεις πρώτες ημέρες, τα πρωινά, θα πραγματοποιούνται μαθήματα (τρεις διδακτικές ώρες με διάλειμμα ) Στην συνέχεια, οι συμμετέχοντες, θα εφαρμόζουν όσα διδάχτηκαν.
• Τις υπόλοιπες ημέρες, θα γίνουν ζωγραφικές εξορμήσεις στις ακτές και στο βουνό και τα βραδινά, θα ακολουθεί η ανάλυση των έργων της ημέρας........
Η ύλη που θα διδαχθεί
1. Χρώμα (μείξεις βασικών, συμπληρωματικά-θερμά ψυχρά ,κορεσμένα-ακόρεστα , η εξάρτηση του χρώματος από το είδος του φωτός )
2.Οι ανεξάρτητοι από τόπο και χρόνο κανόνες αισθητικής ισορροπίας
3. Κώδικες (η βάση για οποιοδήποτε έργο τέχνης)
4. Οι τεχνικές δημιουργίας χώρου (επίθεση, προοπτική, κλπ)
5. το φως στο έργο τέχνης (σημειακός φωτισμός, αυτόφωτα, φωτισμός μέσω χρωματικών παραθέσεων)
Οι εικαστικές εξορμήσεις θα πραγματοποιηθούν στο τρίγωνο του Ανατολικού Πηλίου Τσαγκαράδα-Κισσός- Αηγιάννης

Πέμπτη, 11 Μαΐου 2017

ΑΣΤΙΚΑ ΤΟΠΙΑ



Άνθρωπος ανθρώπου Δαιμόνιον (Θεός για τον άνθρωπο, ο άνθρωπος είναι )

Είχαμε συμπληρώσει 7 χρόνια στο Ανατολικό Πήλιο κι ωστόσο, αναζητούσαμε αφορμές προκειμένου να παραμένουμε όσο γινόταν περισσότερο έξω από την κατοικία μας, αφού, δεν χορταίναμε τις ευωδιές που κατρακυλούσαν από το βουνό και τις άλλες, που έφερνε το θαλασσινό αγέρι. 
Μα ήταν και το φως, που μεταβαλόταν αδιακόπως, εναλάσσοντας την μία μαγική όψη με την επόμενη......

Αλλά, η "αισιοδοξία της μνήμης" απ τη μια, και η έλλειψη επαφής με ανθρώπους από την άλλη, έφερναν παρηγορητικές εικόνες και ποιότητες αναμνήσεων από την πολιτεία που με ανακούφιση είχαμε τότε αφήσει πίσω μας ....

Κάποτε, αυτό το ελλείπον διαπέρασε τον μηχανισμό απώθησης και κατατέθηκε με μια σειρά από έργα μικρών γενικώς διαστάσεων (80Χ60 το μεγαλύτερο). 
Κι όπως επιθυμούσα να τραγουδήσω το πανηγύρι του συνυπάρχειν, χρησιμοποίησα την πλέον κατάλληλη χρωστική -ακρυλικό- και μάλιστα σε διάφορες ρευστότητες, ανάλογα με την εκάστοτε λεπτή υφή των συναισθηματικών ποιοτήτων.


Πέμπτη, 4 Μαΐου 2017

ΚΑΡΑΒΙΑ

Σκληρή η ζωή τότε στην θάλασσα γαι το μεροκάματο, χωρίς ραντάρ, ραδιοβοηθήματα και GPS. Μόνον ένας μπούσουλας που όταν διάβαζε πάνω του την πορεία ο καπετάνιος, ήταν, ως ποιήμα να απάγγελνε ......(Γραίγο Τραμουντάνα μιάμιση κάρτα καρτίνι). Έζησα λοιπόν για χρόνια με τον ορίζοντα που τον σημάδευαν οι στεριές και τα καϊκια πού πάντοτε άνθρωποι μου φαίνονταν, να παλεύουν με τον καιρό. 

Έζησα με τους σκληροτράχηλους ναυτικούς, που ενώ θεριά μοιάζανε, όποιος τους γνώριζε, αντιλαμβανόταν ότι παρέμεναν πάντοτε νήπια και παιδιά, και το ταξίδι, αφορμή μονάχα για να ξαναπεράσουν στην "μαγική ηλικία" των πρώτων χρόνων..... Έζησα ως σήμερα δίπλα στη θάλασσα, αλλά πλέον, παρηγοριέμαι ακόμα κι όταν γνωρίζω πως πίσω από κείνα τα βουνά, υπάρχει η θάλασσα. Και δεν λησμονώ πως αποχώρησε από αυτόν τον βίο ο γέροντας καπετάν Φανούρης στα 90 του.Καθώς ψυχοραγούσε, ζήτησε από την κόρη του να τον ανασηκώσει λιγάκι, για να αντικρίσει την θάλασσα. Άνοιξε τα μάτια του λοιπόν, την παρατήρησε με πόθο ως μέσα του μ αυτόν τον τρόπο ολόκληρη να την τραβούσε κι ύστερα τα ξανάκλεισε για πάντα......

 

Πέμπτη, 6 Απριλίου 2017

3 ΟΝΤΟΤΗΤΕΣ


Ως το 1984, ζωγράφιζα τα χθόνια.... Το 1985 συναντήθηκα με τον θάνατο (η τότε σύζυγός μου Ρένα, ετών 33 αποχώρησε με φριχτό τρόπο).
Όταν κάποτε συνήλθα, είχα το αγριεμένο βλέμμα του παιδιού που θέλει να απορροφήσει την ζωή ενώ, ο ήχος του "άλλου αιωνίου" ακούγεται ακόμα στο τοπίο.

 Αποπειράθηκα λοιπόν να τραγουδήσω το πανηγύρι της ζωής αυτήν την φορά, με μιαν άσκηση συσχετισμού τριών οντοτήτων: ανθρώπου-ζώου-μηχανής.  
Η τεχνική είναι μεικτή και τα έργα με διαστάσεις 90Χ120 είτε 120Χ180. Μετά από 8 έτη ασκήσεως, και δεκάδες "σκουπίδια" καρπώθηκα 140 έργα της προκοπής, τα οποία εκτέθηκαν στην τότε (1997) μεγάλων διαστάσεων γκαλερί ΤΙΤΑΝIUM